بر حسب علاقه مفرطم به استقلال نمی تونم ننویسم از ورزش، یعنی حالا که حاجی فتح الله برگشته می خواهم، فارغ از قیمت گازوئیل ، منتفی شدن سهمیه بندی ، انتخاب  فلان شخص به عنوان شهردار، دستگیری بانوان محترمه که در نماز جمعه تهران زنان هرزه خطابشان کردند و هزار مصیبت دیگر از عشقم بنویسم.عشقی که از کودکی با او بزرگ شدم  . بالاخره آدم باید نفس بکشددر این وانفسای زندگی... و فردا چنان نفس عمیقی خواهیم کشید که هیچ تیمی اجازه ی ابراز وجود نکند در لیگ برتر. فردا برات قهرمانیمان امضا می شود، به دست آقا صمد و لشگرش... این را گفتم که بفهمید من چقدر روی استقلال تعصب دارم.

به امید برد شیرین فردا

البت ناگفته نماند لینک کانون هوادارن رو هم گذاشتم تا کور شود هر آنکه نتوان بیند...